Για την επιρροή του Π. Κονδύλη

του Π. Ήφαιστου : όταν η «κουβέντα» περιστράφηκε γύρω από τον Κονδύλη...

Χθες [23/3/2008] αποφάσισα το συντομότερο να κάνω κάτι που από καιρό καλομελετώ: Γράφοντας την μονογραφία που από καιρό ανακοίνωσα για τον ρόλο του ΕΛΙΑΜΕΠ και του κ. Κουλουμπή στην ελληνική εξωτερική τα είκοσι τελευταία χρόνια μου ήλθε η ιδέα να επεξεργαστώ λιτές και κατανοητές διατυπώσεις που να εξηγήσουν στον πολίτη που χρηματοδοτεί τις κοινωνικές και πολιτικές επιστήμες ότι τα πανεπιστημιακά τμήματα που καταβροχθίζουν τεράστιους σπάνιους κοινωνικούς πόρους έχουν καταντήσει βιομηχανίες παραγωγής θεωρημάτων και ιδεολογημάτων, μάλιστα, άκρως επιζήμιων για τα συμφέροντα των κοινωνιών. Το αποφάσισα τελεσίδικα μετά από συνάντηση με κάποιους καλούς συναδέλφους. Κατά τα άλλα, σε προσωπικό επίπεδο, συμπαθείς και φίλοι ή άσπονδοι φίλοι. Δεν είναι μόνο το ότι, όταν βρισκόμαστε όλοι μαζί και κουβεντιάζουμε για τα ελαττώματα αυτού που σήμερα ονομάζεται ακαδημαϊκός χώρος, αυτό που κυριαρχεί στην ατμόσφαιρα για όσους έχουν ευαίσθητες συνειδήσεις είναι ένα αίσθημα ενοχής.

[Είναι και] Τα διδακτορικά που δίνονται από λύπηση με βαθμό «καλώς» αλλά που δεν εμποδίζουν τον ωφελημένο να γίνει, σε λίγα χρόνια «καθηγητής», τα «συνέδρια» που έχουν καταντήσει πανηγύρια, οι πολιτικές (επι)στρατεύσεις που εξ ορισμού διαφθείρουν τον επιστημονικό στοχασμό, οι εφ’ όρου ζωής δυαδικές και πολυμερείς εχθρότητες που έχουν ως αφορμή κάποιο σχόλιο κατά την διάρκεια μιας κρίσης τοποθέτησης ή εξέλιξης ενός μέλους ΔΕΠ, οι αναρίθμητες προσφυγές στο Συμβούλιο Επικρατείας που κοντεύουν να μετατρέψουν τις ακαδημαϊκές διαδικασίες σε δικαστικές διαδικασίες, κτλ κτλ. Να παραιτηθείς λοιπόν, και να φύγεις από το Πανεπιστήμιο; Να μείνεις και ως Ηρακλής και να παλέψεις για να καθαρίσουν οι Ακαδημαϊκοί στάβλοι; Να παραμείνεις, να παίρνεις τον μισθό σου ως περίπου δημόσιος υπάλληλος και να το ρίξεις σε εξωπανεπιστημιακές ενασχολήσεις όπως εκτιμάται ότι πολλοί κάνουν; Να πεις ότι το «σύστημα» δεν σώζεται και αφού στοιχειωδώς κάνεις την διδασκαλία να επιδοθείς στην μελέτη των γραφών και στην παραγωγή έργου που θα μετρήσει μακροχρόνια; Όλα αυτά είναι πραγματικά διλήμματα που αντιμετωπίζει κάθε ακαδημαϊκός λειτουργός στον χώρο των λεγόμενων κοινωνικών επιστημών για τα οποία η κοινωνία δεν έχει ιδέα. Τα αίτια είναι πολλά και γι’ αυτό θα γράψω.

Την τελεσίδικη απόφαση να γράψω γι’ αυτό το θέμα την πήρα όταν η «κουβέντα» περιστράφηκε γύρω από τον Κονδύλη. Ναι μου είπε ένα καλόπαιδο –που αναρριχήθηκε στην προτελευταία βαθμίδα, που το διεθνικό κομματικοπολιτικοιδεολογικό σύστημα του παρέχει την δυνατότητα 2-3 θέσεων πέραν της πανεπιστημιακής και που όταν διαβάσω κείμενά του έρχεται στο μυαλό μου ένας νέος ακαδημαϊκός όρος, του «δολοφόνου αναμασητή ξενόγλωσσων κειμένων των οποίων τα λεγόμενα επιπλέον διαστρεβλώνει»–, «ο Κονδύλης είναι αυτός που έγραψε κάποιο βιβλίο για τον Διαφωτισμό». «Νομίζω», συνέχισε ο σοφός των αναρριχητικών παρασκηνίων, ότι πριν πεθάνει έγραψε ακόμη ένα βιβλίο για να δικαιολογήσει κάποια πράγματα». Μάταια προσπάθησα να του εξηγήσω ότι το Πολιτικό και ο Άνθρωπος είναι το τελευταίο έργο του, ότι μεταφράστηκε πρόσφατα και ότι κυκλοφόρησε μόλις πριν μερικούς μήνες. Έτσι μιλούσε, λοιπόν, ένας «κοινωνικός επιστήμονας», για ένα από τους μεγαλύτερους στοχαστές όλων των εποχών.

Βλέπετε, οι χοροεσπερίδες με τούρκους σε αμερικανοστημένα «νταβός καθηγητών», τα διεθνικά συμπόσια που μεταξύ άλλων χρηματοδοτεί ο κερδοσκόπος Σόρος και τα τρεχάματα από το ένα κυβερνητικό γραφείο στο άλλο, δεν θα μπορούσαν να αφήσουν χρονικά περιθώρια για να ασχοληθεί μια τέτοια επιφανής προσωπικότητα των διεθνικών παρασκηνίων με τον Κονδύλη. Ούτως ή άλλως, στην βιομηχανία ιδεολογημάτων που σήμερα ονομάζονται πανεπιστήμια κοινωνικών επιστημών, παραπομπή στον Κονδύλη μπορεί να οδηγήσει σε «προβλήματα» ενώ αναμάσημα παρακμασμένων νεοτερικών θεωρημάτων ή φασιστικών νεοφιλελεύθερων συνθημάτων –έστω και αν το αναμάσημα γίνεται με κακόγουστο διαστρεβλωτικό τρόπο– μπορεί να οδηγήσει σε αυτόματη αποδοχή, διορισμούς, πιο πάνω βαθμίδες και διθυράμβους σε ξενοκρατούμενα «μέσα». Δεν άντεξα λοιπόν την ακατανίκητη βλακεία και αποφάσισα ότι σύντομα θα πρέπει να καταγράψω τα αίτια μιας παρακμής για την κοινωνία μάλλον δεν γνωρίζει τίποτα ή απλά υποψιάζεται κάποια πράγματα όταν γίνει σάλος για κάποιο σχέδιο Ανάν ή για κάποια αποδομητικά βιβλία ιστορίας της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης.

* Ο πρώτοτυπος τίτλος του παραπάνω άρθρου δανείζεται το ημισύ του από τον τίτλο του δίτομου έργου του Π. Κονδύλη, ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Στη σειιρά άρθρων του γύρω από το έργο αυτό, ο Π. Ήφαιστος δίνει άλλοτε άμεσα κι άλλοτε έμμεσα χρήσιμες πληροφορίες για τον αναγνώστη που αναζητεί στοιχεία για την πρόληψη του έργου του Π. Κονδύλη από την ελληνική ακαδημαϊκή κοινότητα.