Μια καλή εισαγωγή στα τουρκικά

από το Lifey (You tube Channel): Για όσους αποφάσισαν ή αποφασίζουν να μάθουν τουρκικά, ας ξέρουν ότι πρόκειται για μια γλώσσα που μιλıέται σε ένα ευρύ γεωγραφικό χώρο

Τα τουρκικά δεν κατάγονται από τα αραβικά ή τα περσικά, είναι ένα "πράγμα" που στέκεται μόνο του. Στην πραγματικότητα υπάρχουν πολλές διάλεκτοι (ΣτΕ: εδώ ο παρουσιαστής αναφέρεται ελλειπτικά στο σύνολο γλωσσών που ονομάζεται turkic languages στα αγγλικά, χωρίς να αναφέρεται στη τεχνική διάκριση με την turkish language, τη διάλεκτο της Κωνστνατινούπολης, που επελέγη ως επίσημη γλώσσα στην Τουρκία). Αυτές οι τουρκικές διάλεκτοι μιλιούνται στους λαούς και στις χώρες της κεντρικής Ευρασίας. Τα τουρκικά είναι μια πάρα πολύ παλιά γλώσσα καθώς οι Τούρκοι προέρχονται από την κεντρική Ευρασία, κάποια στιγμή μετανάστευσαν έως ότου εγκατασταθούν εκεί που αργότερα ιδρύθηκε η Οθωμανική αυτοκρατορία.

Τα οθωμανικά, η αμέσως παλιότερη εκδοχή των τουρκικών, γράφονταν σε αραβικό αλφάβητο. Όταν ιδρύθηκε η Δημοκρατία της Τουρκίας, η ηγεσία είπε "ΟΚ, θέλουμε να εκσυγχρονίσουμε τη γλώσσα, γυρνάμε τη γραφή σε λατινικό αλφάβητο κι αποκτούμε μοντέρνες εκδοχές λέξεων, εννοιών..." διότι, εξαιτίας του Ισλάμ που "καλύπτει" την περιοχή, έχουμε αρκετές λέξεις κοινές μεταξύ αραβικών, περσικών και τουρκικών, κι έτσι βρίσκουμε πολλές λέξεις αραβικής και περσικής προέλευσης στα τουρκικά, αλλά, παρ'όλα αυτά, τα τουρκικά είναι μια γλώσσα από μόνη της.

Είναι πάρα, πάρα πολύ διαφορετική σε σχέση με τα αγγλικά και, εγώ θα έλεγα, ότι είναι πιο συνεκτική, συνεπής με τους κανόνες της, κι ευκολότερη για να τη μάθει κανείς. Υπάρχει ένα αρκετά μεγάλο "ύψωμα" που καλείται να ανέβει κανείς όταν ξεκινά, απλά και μόνο επειδή είναι πολύ διαφορετική γλώσσα, αλλά αφού "κατακτήσει" κανείς αυτό το "ύψωμα", κατέχει τη δομή της γλώσσας κι έτσι γίνεται ακόμα πιο έυκολη για να τη μάθει κανείς. Αυτό οφείλεται στις μεγάλες προσπάθειες που έκαναν εκείνον τον καιρό [ΣτΕ: στο μεσοπόλεμο] που προσπαθούσαν να μεταρρυθμίσουν τη γλώσσα ώστε να την κάνουν, φαντάζομαι, πιο συνεκτική, πολύ καλύτερη σε σχέση με το παρελθόν της. Τα αγγλικά, ξέρετε, έχουνδιαρκώς κανόνες διότι μερικοί από αυτούς έχουν εξαιρέσεις κ.ο.κ.. Στα τουρκικά συμβαίνει το αντίθετο: όταν σας δίνουν έναν κανόνα, αυτός θα ισχύει στο 90% των περιπτώσεων.

Είναι όμως διαφορετικά διότι μιλάτε ανάποδα, αντίστροφα, για παράδειγμα, ένα παράδειγμα που μου αρέσει: το "ξέρω ότι το βιβλίο τάδε είναι καλό" γίνεται "το τάδε βιβλίο καλό είναι ότι ξέρω". Βλέπετε λοιπόν γιατί είναι λίγο δύσκολα:  έχετε κάτι που πρέπει να μάθετε να το κάνετε στο μυαλό σας, εγκεφαλικά, αντίστροφα. Παίρνετε ό,τι έχετε να πείτε, το τοποθετείτε στην αρχή της πρότασης και την ολοκληρώνετε χωρίς να ξεχάσετε αυτό που ήταν να πείτε. Απλώς ξεκινήστε λοιπόν να το κάνετε και να το συνηθίζετε...

Είναι όμως και μια ωραία γλώσσα: η δομή της είναι τέτοια που της επιτρέπει να "κυλά" στο όργανο της ομιλίας εύκολα. Αυτό που ονομάζεται αρμονία φωνηέντων, όπου όλα τα φωνήεντα μιας λέξης ταιριάζουν μεταξύ τους, όταν π.χ. κλίνετε ουσιαστικά, ρήματα κτλ., οφείλεται στο ότι είναι μια συγκολλητική γλώσσα με επιθήματα που συγκολλούνται στο τέλος μιας λέξης ή σε ένα προηγούμενο επίθημα. Όταν έχετε να αλλάξετε μια λέξη, δεν την αλλάζετε, ή μάλλον, δεν αλλάζει όπως να'ναι, διότι προβλέπονται συγκεκριμένα επιθήματα. Για το λόγο αυτό έχουμε πολύ μακρές λέξεις όπως το "θα είστε ικανοί να γίνετε τέλειοι" σε μία μόνο λέξη, κι αυτός είναι ένας λόγος για το ότι είναι διαφορετική ως γλώσσα. Αυτό όμως το δεδομένο, η διαφορά λόγω συγκόλλησης, έχει πολύ λογική: δεν είστε υποχρεωμένοι να αλλάζετε μια λέξη ή να την κλίνετε όπως να'ναι, ούτε να απομνημονεύετε κανόνες, απλώς κολλάτε "πράμα" στο τέλος μιας λέξης.

Υπάρχουν λοιπόν πράγματα που "μαλακώνουν" τον τελευταίο φθόγγο μιας λέξης κι έτσι η γλώσσα μιλιέται εύκολα. Δεν αισθάνεται κανείς ότι προφέρει περίεργους ήχους όταν μιλά διότι "ρολάρει" πραγματικά ήρεμα κι απαλά. Το τουρκικό αλφάβητο έχει τα έξης γράμματα - φθόγγους : A, B, C.... χωρίς W ενώς έχουμε φωνήεντα με umlaut, ένα σιωπηρό, άηχο g, το c αναπαριστά τον ήχο τζ, και το j αυτό που ακούγεται στα γαλλικά με το Jean