Djam : άλλη μια ταινία Gatlif που θα βλέπαμε 2, 3 φορές

Djam : άλλη μια ταινία Gatlif που θα βλέπαμε 2, 3 φορές
Source Date: 15/02/2020

του Turkey Today: πετύχαμε την ταινία στην ελληνική δημόσια τηλεόραση και δυστυχώς όχι περνώντας έξω από κινηματογραφική αίθουσα

Ενώ μας θύμισε πολλά από τα στοιχεία που έχουν οι ταινίες του Tony Gatlif, κυρίως τον αυθορμητισμό, τη ζωντάνια, την αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων σε δύσκολες καταστάσεις, το Djam μας έδωσε να καταλάβουμε πόσο ανθρωπολόγος ή εθνολόγος είναι αυτός ο κύριος Tόνης. Βιογραφικό, σπουδές, δασκάλους του δεν ψάξαμε, εννοείται όμως ό,τι αξίζει τον κόπο μια μικρή έρευνα. Το Djam μας έδωσε και καταλάβαμε τη διεισδυτική ματιά του Τόνη και των συνεργατών του χάρη στο cast επειδή γυρίστηκε σε μέρη που μελετάμε κι εμείς χρόνια τώρα.

Ξεκινά να λέει αλήθειες από το πιο όμορφο νησί του κόσμου

Αν δεν ξέρετε ποιό είναι αυτό το νησί, έχετε ένα λόγο να δείτε την ταινία. Το νησί δεν είναι ντεκόρ : έχει τα προβλήματα μιας ολόκληρης χώρας: τράπεζες, μνημόνια, ζόρια, έλλειψη ανταλλακτικών ή εξαρτημάτων για παλιά μεν, αλλά λειτουργικά κι ανθεκτικά μηχανήματα. Η Djam ξεκινά από εκείνο το νησί να πάει σε μια από τις μεγαλύτερες και πιο όμορφες πόλεις τους κόσμου με την αποστολή να βρει μια προπέλα (;), ένα εξάρτημα τέλος πάντων που δεν έχει την παραμικρή σημασία κατά τη διάρκεια του έργου και την αποκτά μόνο την καίρια στιγμή. Φθάνοντας στη μεγαλύτερη πόλη που παρουσιάζεται στο φιλμ (κι εδώ είναι ένας από τους λόγους για τον οποίο γίνεται λόγος περί της ταινίας από το Turkey Today), γνωρίζεται με την Avril, μια κοπελούδα που, όπως πολλοί απο εμάς, δεν ξέρει ακριβώς που πατά και που βρίσκεται. Κι έτσι ακολουθεί την Djam στο ταξίδι της επιστροφής στο πιο όμορφο νησί μέσω της πιο ενδιαφέρουσας ίσως "γωνίας" της ελληνικής επικράτειας.

Και συνεχίζει όπως άρχισε με ακόμα περισσότερο συναίσθημα μέσω Βαλκανίων

Για να μην παρεξηγηθούμε ας εξηγηθούμε καλύτερα: οι Τονης και Σια είναι το ακριβώς αντίθετο του οριενταλιστή, του μέσου, του κάτω, του πάνω Ευρωπαίου, όπως θέλετε πείτε τον. Κατανόησαν τι εστί Κομοτηνή όπως ίσως δεν την κατάλαβαν κόσμος και κοσμάκης από φοιτητές ή άλλους ανθρώπους που έτυχε να ζήσουν εκεί για ένα διάστημα. Η μουσική εδώ, ο χορός εκεί, είναι μόνο πρόσχημα, ένα μέσο μεταξύ όποιων χρησιμοποιεί για να περάσει ο καλλιτέχνης αυτό που θέλει να πει : όλα καλά, όπως και να'χει. Για αυτό κι όταν γυρίσει η Djam στο νησί μπορεί να κάνει και πλάκα ότι δήθεν το εξάρτημα που έψαχνε δεν ευρέθη. Όλα καλα, λοιπόν, και με κρύο, και με ζέστη, και με το σκάφος έτοιμο για νέα ταξίδια.

Από τον ίδιο συντάκτη