Τί δουλειά έχει η Τουρκία σε Συρία και Λιβύη;

σε αναζήτηση ενός modus vivendi

σε αναζήτηση ενός modus vivendi
Source Date: 09/02/2020
Source Url: https://www.gazeteduvar.com.tr/yazarlar/2020/02/09/suriye-ve-libyada-modus-vivendi-arayisi/?fbclid=IwAR3_sRr-cfv_bnWrnAY4eswVnSFMjwSHLaTfgAELSZ1g3XOCfBvhargrC6M

του Aydın Selcen : είμαστε λοιπόν υποχρεωμένοι να ρωτήσουμε τους ασυνείδητους και στην κυβέρνηση, και στην αντιπολίτευση, "τί δουλειά έχει η Τουρκία σε Συρία και Λιβύη"

Θυμάστε τον Muhammet Sait El Sahaf ; Δεν ήταν κυβερνητικός εκπρόσωπος του Σανταμ στο Ιράκ; Ακόμα και την ώρα που έμπαιναν τα αμερικανικά άρματα μάχης στη Βαγδάτη, έκανε δηλώσεις κολακείας, ασυνάρτητες όπως "οι κατακτητές αυτοκτονούν μαζικά, κερδίζουμε τη μάχη", κι έδινε έτσι πρώτη ύλη διασκέδασης στα διεθνή ΜΜΕ. Μετά την κατοχή, ήταν ένας από τους σπάνιους - ίσως ο μόνος - αξιωματούχους του Μπααθ που δεν δικάστηκε, εξαφανίστηκε απο παντού, έφυγε και λησμονήθηκε.    

Η εικόνα από τα μεσάνυχτα της Πέμπτης στο Saraqıb, στον κόμβο των αυτοκινητοδρόμων Μ-4 και Μ-5 που διασταυρώνονται στο θύλακα που ονομάζεται χάριν ευκολίας Ιντλιμπ, ήταν περίπου αυτή που απεικονίζεται στον παρακάτω χάρτη. Οι γύρω από την οικιστική μονάδα περιοχές περικυκλώθηκαν από συριακό στρατό με υποστήριξη της Ρωσίας. Αυτή ήταν η κατάσταση στην πραγματικότητα. 

Κι ο εκπρόσωπος της προεδρίας της δημοκρατίας [της Τουρκίας] Kalın, έκανε τις ίδιες ώρες μια δήλωση που θα κάναν τον Sait el Sahaf περήφανο, λέγοντας μας σαν να είμαστε "αδαείς" και κοιτώντας μας όπως πάντα αφ'υψηλού ότι "το [συριακό] καθεστώς θα πρέπει να αποσυρθεί από τα μέρη που εισέβαλε ως τέλος μηνός. Τα λάθη που θα κάνει στο εξής θα έχουν βαρύ τίμημα". Το θεμέλιο της αυτοπεποίησης Καλιν πρέπει να είναι η μομφή του Ερντογαν κατά την ομιλία του στην κοινοβουλευτική ομάδα του ΑΚΡ, στο οποίο και υπηρετεί απευθείας ο Καλιν, ότι "όποιος ρωτήσει τί δουλειά έχει η Τουρκία στη Συρία, είναι είτε ασυνείδητος, είτε εν γνώσει του εχθρός αυτής της χώρας και του έθνους". [...]

Αντίθετα με τον Καλιν, ο υπουργός εξωτερικών δεν μας πέρασε για αδαείς, αλλά για ηλίθιους. [...]

Η διπλωματική υποστήριξη που κοινοποιείται με ικανοποίηση ως τώρα και δεν καταστέλλεται κι από κυβερνητικούς εκπροσώπους των Η.Π.Α. που μας παρουσιάζονται ως αρχι-εχθροί στο πλαίσιο ανατολικά του Ευφράτη, με το ΡΚΚ στη Συρία, προβλέπει όχι την απόσυρση των συριακών στρατευμάτων από τα εδάφη τους, όπως ζητά η Άγκυρα, αλλά να εξασφαλιστεί γρήγορα μια εκεχειρία. Έτσι το νέο "modus vivendi" φαίνεται να στηρίζεται σε μια διανομή μεταξύ τουρκικών και συριακών ενόπλων δυνάμεων του ελέγχου στον θύλακα του Ιντλιμπ για ένα συγκεκριμένο αλλά όχι μακρύ διάστημα. Στο μεταξύ οι Ρώσοι δεν κάθονται με σταυρωμένα χέρια αλλά αυξάνουν από αέρος τα εφόδια του Συριακού στρατού.

Στο άλλο μέτωπο αν κοιτούσαμε την εξέλιξη της διπλωματίας για τη Λιβύη, οργανώνουν χωριστές ειρηνευτικές πρωτοβουλίες είτε το Κάιρο, είτε το Αλγέρι που επισκέφτηκε πρόσφατα ο πρόεδρος Ερντογαν. Ο "πραξικοπηματίας, φιλοπόλεμος, μη νόμιμος, λεγεωνάριος, τρομοκράτης" Χαφταρ δεν σήκωσε τη μπάρα που έβαλε για το πετρέλαιο, κάνει τον Σάρατζ (αν κολάει τώρα αυτό) να "φωνάζει για βοήθεια", ανεβάζει το λογαριασμό της υπερπόντιας στρατιωτικής περιπέτειας.

Ένα ανέκδοτο: από ορισμένα διεθνή πρακτορεία ειδήσεων έγινε γνωστό ότι το γαλλικό αεροπλανοφόρο, Charles de Gaulle, με επηρμένη τη σημαία περνώντας από το όγδοο τεμάχιο στα ανοιχτά της Κύπρου από την Τουρκία στη Λιβύη, παρατήρησε το Ro/Ro Bana, σημαίας Λιβάνου, το οποίο φέρεται να παραβιάζει το εμπάργκο όπλων του ΟΗΕ  μεταφέροντας τεθωρακισμένα οχήματα από την Τουρκία στη Λιβύη, να φθάνει στην Τρίπολη συνοδευόμενο από φρεγάτες του πολεμικού μας ναυτικού. Το ενδιαφέρον είναι ότι η εν λόγω είδηση μεταφέρθηκε από τον Πρόεδρο Macron πριν ακουστεί [μέσω ΜΜΕ]. [...]

Όποιοι θέλουν να παίζουν μυστικούς πράκτορες κι εθνική ασφάλεια, συνεχίζουν το παιχνίδι, αφού οι Η.Π.Α. βρήκαν την ευκαιρία να εξαφανιστούν από τη Μέση Ανατολή, με το σκεπτικό "ό,τι είναι επί του πεδίου, κερδίζεται επί τάπητος" ή με πιο τουρκικά, "φέρτε μου εμένα εργαλεία και κάνω κι εγχείρηση". Θα δούμε αν ο δυνατός θα κερδίσει το παιχνίδι. Διότι αυτή τη φορά υπάρχει η Ρωσία στην απέναντι πλευρά του παιχνιδιού που μπήκαμε κι αυτοί λεν περίπου το ίδιο: "ο δυνατός κερδίζει και το παιχνίδι, και την απόκρυψη".

Γιατί στη χώρα που επιφυλάσσεται μεταχείριση αδαούς και ηλιθίου στους εχθρούς του έθνους και του κράτους πλήρους ασυνειδησίας, κι η διακεκριμένη αντιπολίτευση νομίζει ότι κάνει αντιπολίτευση με τον ανταγωνισμό σε εθνικισμό στον οποίον μπήκε σχεδόν αδύναμη αφού αποδέχτηκε το παιχνίδι επί του πεδίου. Εντούτοις, ο πρόεδρος Ερντογαν ήταν όπως πάντα ξεκάθαρος: έκανε κουμάντα για μέχρι τέλους Φεβρουαρίου κι είπε "θα κάνουμε χαρακίρι". Στα αλήθεια είναι για να γίνει ένα χαρακίρι, αφού στέλνονται άρματα από το Χατάι στην Ιντλιμπ. Κι εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να ρωτήσουμε τους ασυνείδητους και στην κυβέρνηση, και στην αντιπολίτευση : τί δουλειά έχει η Τουρκία σε Συρία και Λιβύη;

 

 

 

 

Από τον ίδιο συντάκτη