Ποιοί δεν βγάζουμε το μήνα στην Τουρκία;

της εφημ. Sözcü: ενώ τα κρατικά έξοδα βγήκαν να είναι κατά 14% περισσότερα από τα έσοδα, σπάζοντας τα ρεκόρ ελλείμματος από το 1923, ο προϋπολογισμός του πολίτη χτυπά συναγερμό.

Για αυτούς που βγάζουν 1000 με 2000 λίρες (152-303 Ευρώ) το μήνα, τα ήδη αρνητικά διαθέσιμα μειώνονται ή μεταφέρονται σε πιστωτικές κάρτες. Δεν ξέρουμε αν το έλλειμμα στον προϋπολογισμό που κάνει ο πολίτης, βρίσκεται κι αυτό, όπως εκείνο του κράτους, σε ιστορικό χαμηλό, η κατάσταση πάντως καλεί σε συναγερμό.

Αν όλοι ξέραμε τον ορισμό του ελλείματος στη θεωρία, μάθαμε πολύ καλά τί σημαίνει στην πράξη τα τελευταία 2 χρόνια. Στις μέρες αυτές που αισθανόμαστε το κόστος ζωής σε κάθε θέμα, ο πολίτης δεν βγάζει το μήνα με το μισθό που παίρνει. Η μαύρη τρύπα που σχηματίζεται στον προϋπολογισμό του, μεγαλώνει μέρα με τη μέρα.

"Ελπίζουμε η κατάσταση να φτιάξει"

Η Esra Canlı, 29 ετών, ασχολείται με τη δημοσιογραφία στο Τσανακ-καλε. Αν και δεν έχει έλλειμμα στον οικογενειακό της προϋπολογισμό, λέει ότι "μας μένουν λίγα":

"Ανακοινώθηκε το κρατικό έλλειμμα. Η κατάσταση είναι κακή κι ο πολίτης ήδη δυσκολευόταν. Αφού το βλέπαμε, περιμέναμε να βγει ένα τέτοιο νούμερο [κρατικό έλλειμμα]. Το έλλειμμα που αντικατοπτρίζεται στο κράτος φαίνεται και σ'εμάς. Στα είδη ανάγκης όπως τα τρόφιμα, το ενοίκιο, όλες οι αυξήσεις που γίνονται, δημιουργούν και σ'εμάς έλλειμμα. Και να μην έχεις έλλειμμα, σου μένουν λίγα. Ελπίζουμε η κατάσταση να φτιάξει".

"Έχω διαρκώς τρύπες στον προϋπολογισμό μου"

Ο Zeki Lapacı, 55 ετών, πατέρας δύο παιδιών, ζει στην Προύσα. Δηλώνει ότι η αποταμίευση είναι τρομερά δύσκολη υπόθεση κάτω από τις παρούσες συνθήκες κι εξηγεί :

"Κάτω από τις παρούσες οικονομικές συνθήκες, το να κάνει κανείς αποταμίευση είναι όνειρο απατηλό. Παρόλο που ασχολούμαι με τη γεωργία και το εμπόριο, δεν έχουμε κάτι να βάλουμε στην άκρη. Βγάζω 70-80 χιλιάδες λίρες (10.600-12.150 ευρώ) το χρόνο από τη γεωργία αλλά τα έξοδα είναι 60 χιλιάδες λίρες (9.110 ευρώ). Μας μένει ένα υπόλοιπο 10 χιλιάδων λιρών (1.500 ευρώ). Την ίδια στιγμή έχω έσοδα 4.000 λιρών (600 ευρώ) το μήνα από το εμπόριο. Και πάλι, δεν βλέπω να μένει τίποτα για τον επόμενο μήνα. Τα έξοδα του σπιτιού, των παιδιών, λογαριασμοί ηλεκτρικού κτλ., έλα τώρα εσύ και κάνε αποταμίευση. Δεν γίνεται. Ο προϋπολογισμός είναι διαρκώς αδειανός".

"Οι συνθήκες δεν σε αφήνουν να θες να κανείς οικογένεια"

Η Pınar Başak, 23 ετών, υπάλληλος βιοϊατρικού εργαστηρίου στην Προύσα, λέει ότι οι οικονομικές δυσκολίες χαλάν τις οικογενειακές ισορροπίες και την ατμόσφαιρα γαλήνης, κι εξηγεί:

"Η οικογένεια είναι από μόνη της ένας εκπαιδευτικός θεσμός. Για να γίνει ένα παιδί χρήσιμο άτομο στην κοινωνία, για να εξασφαλίσει κάτι καλό στις επόμενες γενιές, έχει σημασία η ανατροφή του σε ένα οικογενειακό περιβάλλον. Εκτός από την αγάπη, τον σεβασμό, όλα τα τυπικά χαρακτηριστικά για ένα καλό οικογενειακό περιβάλλον, χρειάζεται να υπάρχει μια οικονομική κατάσταση που να επιτρέπει στο σπιτικό να προσαρμοστεί στα στανταρ ζωής της κοινωνίας από υλικής άποψης.

Να δώσω ένα παράδειγμα: σκεφτείτε ένα άτομο που παλεύει να αντιμετωπίσει τις ανάγκες της/ του συζύγου και του παιδιού του/της που δεν πληρώνουν, εννοείται, ενοίκιο και λογαριασμούς. Ε λοιπόν είναι αδύνατο για αυτό το άτομο να αισθάνεται ευτυχισμένο, ψυχικά μιλώντας, κι είναι αναπόφευκτο, η ψυχική αυτή κατάσταση θα περάσει αργά ή γρήγορα στον/στην σύζυγο και το παιδί. Οι κόντρες κι οι διαφωνίες που θα προκύπτουν συχνά λόγω οικονομικών δυσκολιών, δεν θα επηρεάσουν μόνο την ψυχολογία του παιδιού, θα τραυματίσουν και την αγάπη και τον αλληλοσεβασμό μεταξύ των συζύγων. Δυστυχώς οι παρούσες συνθήκες δεν αφήνουν περιθώριο στην επιθυμία να κάνει κανείς οικογένεια".

"Κοπιάζω πολύ για να μείνω όρθια"

Η Ayşe H. İyigün εργάζεται σε ξενοδοχείο στη Μαρμαρίδα κι είναι υποχρεωμένη να στέλνει λεφτά στο γιο της που σπουδάζει σε πανεπιστήμιο. Για να εξασφαλίσει τα προς το ζην μας λέει ότι κάνει κι έργα χειροτεχνίας :

"Παίρνω παλιές δαντέλες και τις επισκευάζω. Από λάμες μαχαιριών φτιάχνω αγγελάκια. Από υφάσματα παλιά κάνω μωράκια. Βάφω ξύλο με βαφή νυχιών για να φτιάξω μαγνητάκια. Κάνω ό,τι σας έρχεται στο νου από χειροτεχνία κι επειδή τα πουλώ το καλοκαίρι στους τουρίστες έχω ένα καλό κέρδος.

Το χειμώνα πάω σε υπαίθριες αγορές και τα σαββατοκύριακα σε μέρη που πωλούνται μεταχειρισμένα είδη. Το χειμώνα, πόσο να πούμε, βγάζω κάπου 1000 λίρες (150 ευρώ) το μήνα. Κι έτσι βγαίνει το νοίκι και το χαρτζηλίκι του γιου μου που σπουδάζει στο Ντενιζλι. Ο σύζυγός μου είναι συνταξιούχος στρατιωτικός αλλά έχει να βοηθήσει την οικογένειά του, στο ενοίκιο. Κοπιάζω πολύ για να μείνω όρθια".