Τί έπαθαν οι κυβερνώντες στην Τουρκία;

Τί έπαθαν οι κυβερνώντες στην Τουρκία;
Source Date: 09/05/2021
Source Url: https://bianet.org/bianet/toplum/243796-turkiye-yi-yonetenlere-ne-oldu

του Irvin Cemil Schick: μήπως πήραν την εξουσία οι Month Pythons; 

Οι fans της αγγλικής σάτιρας αρέσουν πολύ ένα σκετς: το ''Υπουργείο Ηλίθιων Περπατημάτων'' (Ministry of Silly Walks). Από τα 1970 που το πρωτοπαρουσίασαν οι Monty Pythons, μέχρι σήμερα δεν έχασε καθόλου τη δημοφιλία του.  

Το θέμα του σκετς είναι το φανταστικό Υπουργείο Ηλίθιων Περπατημάτων της αγγλικής κυβέρνησης, αρμόδιο για τη στήριξη πολιτών που επιθυμούν να αναπτύξουν ηλίθιους τρόπους βαδίσματος. Το κωμικό της υπόθεσης προέρχεται τόσο από την ανοησία της ύπαρξης αυτής καθ’αυτής μιας τέτοιας υπηρεσίας , όσο κι από τη σάτιρα της ανούσιας και μη αποδοτικής λειτουργίας της κρατικής γραφειοκρατίας.

Για να πω την αλήθεια, το σκετς μου θύμισαν οι ολοένα και πι «άκυρες» καταστάσεις στις οποίες περιπίπτει η κυβέρνηση τις τελευταίες βδομάδες. Ειδικά η έναρξη ανακρίσεων κι η επιβεβαίωση εκ μέρους του Υπουργού Εσωτερικών ότι ο δήμαρχος Κων/πολης Ekrem İmamoğlu διέπραξε αδίκημα κρατώντας τα χέρια του πίσω από την πλάτη στο μαυσωλείου του Fatih, μ’έκαναν να σκεφτώ οι Monty Pythons πήραν στα χέρια την εξουσία στην Τουρκία.

Πώς έγινε αυτό;

Τι τους συνέβη; Πώς καταλήγει έτσι ένα στελεχιακό προσωπικό που δουλεύει σαν ρολό, αφού έρθει στην εξουσία; Πώς εξηγείται ότι έγινε η κυβέρνηση …  εκείνων που εξαΰλωσαν αποθεματικά εκατομμυρίων δολαρίων, εκείνων που συνελήφθησαν πωλώντας ακριβά απολυμαντικά στα ίδια τους τα υπουργεία, εκείνων που ρουφούν με τη μύτη «ζάχαρη άχνη» σε πολυτελή αυτοκίνητα, εκείνων που διανέμουν πατάτες και κρεμμύδια πάνω που θα ξεκινούσαν να παν στο φεγγάρι, απατεώνων που δουλεύουν με το σύστημα Ponzi, των απρόσμενων απογευματινών γευμάτων του ραμαζανιού από εταιρείες catering, των κλόουν που το παίζουν πρυτάνεις, ναρκισσιστών επικοινωνιολόγων που γράφουν το έπος της πανδημίας ενώ κάθε μέρα πεθαίνουν εκατοντάδες άνθρωποι, διαβολικών διπλωματών, εθνικιστών που συνεργάζονται με νονούς της μαφίας, διοργανωτών συνεδρίων με χιλιάδες άτομα για κόμματα την ώρα που κλείνονται στα σπίτια τους εκατομμύρια άνθρωποι;

The Peter Principle

Αναλογίζομαι την «αρχή του Πήτερ». Σύμφωνα με τη θέση του καναδού Dr. Laurence Johnston Peter (1919-1990), όσο προάγεται ένα άτομο σε μια ιεραρχική οργάνωση, ανέρχεται σε επίπεδο για το οποίο είναι ανεπαρκής. Η αρχή αυτή που έγινε αντικείμενο λεπτομερούς μελέτης στα βιβλία που δημοσίευσαν στα 1969 οι Dr. Peter και Raymond Hull, περιγράφει τέλεια την κατάσταση στην οποία έχει φτάσει η Τουρκία. Ακόμα περισσότερο την περιγράφει η αυτού εξοχότης που βρίσκεται στην κορυφή της ιεραρχίας.

Στην πραγματικότητα, η ανύψωση ενός ατόμου σε ένα επίπεδο για το οποίο θα ήταν ανεπαρκές, από το ποδόσφαιρο στο δημαρχιακό θώκο, από εκεί στον πρωθυπουργικό, έπειτα στην προεδρία της δημοκρατίας κι εν τέλει στο καθεστώς της ενός ανδρός αρχής, ήταν κάτι πολύ πιθανό να συμβεί σε μια τέτοια πορεία. Ας υποθέσουμε για παράδειγμα ότι η πιθανότητα να φτάσει κανείς σε επίπεδο όπου θα είναι ανεπαρκής είναι της τάξης του 10 % σε κάθε προαγωγή. Σε αυτήν την περίπτωση η πιθανότητα να φτάσει κανείς σε επίπεδο όπου θα είναι ανεπαρκής μέχρι να ανέλθει στο καθεστώς της ενός ανδρός αρχής, ανέρχεται στο 47% ! Έτσι είναι, δεν διαβάζετε λάθος. Η πιθανότητα να μην διαθέτει κανείς τα προσόντα που απαιτεί η θέση της ενός ανδρός αρχής που κατέχει είναι – σύμφωνα με τον Τουργκουτ Οζαλ – φίφτι φίφτι ! (Πολλά χρόνια πριν ο καθηγητής στο Πανεπ. του Stanford, David Luenberger, έκανε έναν παρόμοιο υπολογισμό σε ομιλία του. Και γράφω εδώ εμπνευσμένος από εκείνον).

Σήμερα είναι πλέον φανερό ότι το αξιότιμο άτομο με τον ενθουσιασμό να διοικήσει την Τουρκία μόνος του και δηλώνει ότι πρέπει να ρωτάν εκείνον για το κάθε τι, είναι ανίκανο να εκπληρώσει τα καθήκοντα που επιφορτίστηκε. Γίνεται αντιληπτό όχι μόνο ότι δεν μπορεί να εκτελέσει τα δικά του καθήκοντα αλλά και να προσδιορίσει την επάρκεια ή μη των συνεργατών που συγκέντρωσε στον περιβάλλον του. Αυτός πιστεύω ότι είναι ο λόγος που κάθε μέρα έρχεται στην επικαιρότητα και μια καινούρια ανοησία.

Ας μας χαρίσει το τέλος μας ο παντοδύναμος όπως είπε κι ο κύριος Γαμβρός…

Από τον ίδιο συντάκτη