Στο Αϊβαλί τα ενοίκια ξέφυγαν

του Emlak Kulisi: όσοι δραπετεύουν από την Κωνσταντινούπολη, προτιμούν να μείνουν σε ένα παλιό ρωμέικο σπίτι, με αποτέλεσμα οι τιμές των ενοικίων να αυξάνονται

Το Αϊβαλί βρίσκεται υπό την επήρεια μιας νέας μετανάστευσης. Από το 2015, παρατηρείται μια μαζική φυγή Κωνταντινοπολιτών που έπηξαν από τη ζωή στη μητρόπολη. Άρχισαν να εγκαθίστανται σποραδικά από τα τέλη της δεκαετίας του 2000. Ο πληθυσμός των 70.000 ατόμων το χειμώνα δεν πέφτει πλέον κάτω από τις 100.000 άτομα το καλοκαίρι, σύμφωνα με το δήμαρχο που μίλησε στην αναταποκρίτρια της Hürriyet. Ποιοί είναι λοιπόν αυτοί που επιλέγουν να ζήσουν στο Αϊβαλί; Πώς βιοπορίζονται; Γίνεται κι εδώ ένα είδος Αλικαρνασσ-οποίησης;

Οι εικόνες μας είναι γνωστές από τα παλαιοπωλεία, τα καφέ, τα μπαρ και τα ξενοδοχεία ή τα ενοικιαζόμενα στυλ μπουτικ που ανοίγουν όσοι έρχονται από την Κωνσταντινούπολη. Τα καταστήματα ειδών χειροτεχνίας αυξάνονται τρομερά. Το Καφενείο του Διαβόλου (Şeytan'ın Kahvesi) επί της 13ης Απριλίου (που παίρνει το όνομά της από την ημερομηνία της επίσκεψης του Ατατουρκ) είναι σαν το καφενείο του Φιρουζ-αγά στο Cihangir στο Πέραν. Όποτε πάτε, θα βρείτε ένα γνωστό σας πρόσωπο από την Κωνσταντινούπολη. Εκτός του Καφενείου του Διαβόλου, έχουμε σαν στέκια το Μωβ Σαλκίμι, το Midi Cafe. Με τη μετανάστευση από τη μεγάλη πόλη οι τιμές των ακινήτων αυξήθηκαν. Τα ενοίκια στο κέντρο ξεκινούν από 1.000-1.500 λίρες. Οι τιμές πώλησης αυξήθηκαν εις διπλούν τα τελευταία πέντε χρόνια

Ρωτήσαμε όποιον κουβεντιάσαμε εάν υπάρχει κίνδυνος Αλικαρνασοποίησης. Όλοι έχουν την ίδια έγνοια: την μετατροπή του Αϊβαλιού σε πόλη όσο αυξάνεται ο αριθμός εκείνων που φεύγουν από τις πόλεις όπως έφυγαν οι ίδιοι νωρίτερα:

η Esra Başak Dessane (43 χρόνων) κι ο Damιen Dessane (40 χρόνων)

Μετακόμισαν από το Μπεσικτας στα 2015. Γεωπόνος ο ένας, περιβαντολόγος η άλλη λεν ότι ήταν ευτυχισμένοι στην Κωνσταντινούπολη κι ότι αισθάνθηκαν σαν ξένοι μετά τα γεγονότα του Γκεζή. "Ο κόσμος, τα πάντα πολώθηκαν. Έπειτα γεννήθηκε η κόρη μας κι είδαμε ότι η Πόλη δεν είναι για παιδιά. Το Αϊβαλί άλλαξε πολύ τα τελευταία 10 χρόνια. Μ'αρεσέ πολύ που δεν είχε καταστήματα αλυσίδας, εδώ και πέντε χρόνια άρχισαν να έρχονται κι αυτά. Ασκούνται πολλές πιέσεις πάνω στο περιβάλλον, τη φύση. Το καθεστώς προστασίας του Φυσικού Πάρκου άλλαξε, πάνω αρχίσαν να κάνουν έρευνες για ορυκτά αλλά έχει και κόσμο που αντιστέκεται".

η Ayşe Yolageldili (58 χρόνων)

"Είμαι ειδικός στους ανθρώπινους πόρους. Ήρθα εδώ τρέχοντας με το που πήρα σύνταξη. Είχα έρθει πρώτη φορά εδώ όταν ήμουν 5 ετών, με μαμά και μπαμπά για διακοπές. Εδώ ερωτεύτηκα για πρώτη φορά. Και για μένα το μέρος έχει μια ρομαντική διάσταση: διαθέτει μια προσωπικότητα ως κωμόπολη σε σχέση με άλλες κωμοπόλεις του Αιγαίου. Εντός πόλεως έχουμε μια ρωμέικη αρχιτεκτονική σε πολύ καλή κατάσταση. Κια για αυτό τον λόγο έχουμε ένα ιδιαίτερο αστικό ιστό. Η Λαϊκή Επιμόρφωση του Δήμου μας δίνει άπειρες επιλογές. Εγώ συμμετέχω σε μάθημα ελληνικής γλώσσας, πιο πριν έκανα ισπανικά. Μετά τις εκλογές το πλιάτσικο πάνω στη φύση εντάθηκε. Τον αγώνα κόντρα σε αυτό το πλιάτσικο τον δίνουν κυρίως οι Κωνσταντινιπολίτες, οι ντόπιοι δεν ενδιαφέρονται και τόσο. Είμαι μέλος της Πλατφόρμας για τη Φύση, της Ομάδας Ποδηλατιστών Αϊβαλιού και της Ανεξάρτητης Πρωτοβουλίας Αϊβαλιού για τον αγώνα κατά της βίας εις βάρος των γυναικών".

ο Uğraş Salman (53 χρόνων)

Στην πραγματικότητα, οι πρώτοι που ήρθαν εδώ, ήρθαν πριν 15-20 χρόνια. Πρώτος ήρθε ο μουσικός Serdar Ateşer κι άρχισε να μας καλεί έναν έναν να έρουμε εδώ. Εγώ αγόρασα το σπίτι μου πριν 11 χρόνια αλλά έζησα ως παραθεριστής. Δεν αποχωρίστηκα κατευθείαν την Ιστάνμπουλ. Έκανα χρόνια διαφήμιση και παραγωγές. Το 2000 άφησα τη διαφήμιση, μετακόμισα στην Πρίγκηπο κι έζησα εκεί 13 χρόνια. Μόλις το νησάκι έγινε προέκταση μιας μεγάλης πόλης που νομίζει ότι είναι  ακόμα χωριό, έφυγα. Είχε έρθει ο καιρός να φύγω. Είναι πλέον 2 χρόνια που είμαι εγκατεστημένος χειμώνα- καλοκαίρι. Κι επειδή ήρθα από νησί δεν ήταν δύσκολο να συνηθίσω. Μ'αρεσε η ζωή της κωμόπολης. Απέναντι είναι η Μυτιλήνη, δίπλα είναι η Σμύρνη, παραδίπλα τα βουνά της Ίδης... Εδώ και χρόνια είχα σαν χόμπυ τη μαγειρική. Πριν λίγους μήνες άνοιξα το "Τίποτα". Το χειμώνα εδώ αν δεν ασχολείσαι με κάτι, καταλήγεις αλκοολικός. Νυχτώνει νωρίς όπως παντού. Το μόνο σινεμά είναι εκτός Αϊβαλιού σ'ένα εμπορικό κέντρο. Δεν προτείνω το Αϊβαλί σε νέους, το μέρος είναι κλειστό σε εξωτερικά ερεθίσματα. Από την άλλη, είναι ένα καλό μέρος για να μεγαλώσει κανείς παιδιά. Για να βγάλει κανείς λεφτά είναι δύσκολο αλλά το κόστος ζωής εδώ είναι πιο χαμηλό. Αν το Αϊβαλί αλλάξει, μεταμορφωθεί και πήξει σε πληθυσμό όπως η Πρίγκηπος, έφυγα, πάω απέναντι, Μυτιλήνη. Αλλά σας λέω το Αϊβαλί δεν μπορεί να γίνει Αλικαρνασσός. Για να πας, φερ'ειπείν, θάλασσα, απαιτεί εδώ ολόκληρο σχεδιασμό: θα φτιάξεις ταξιδιωτικό σάκο, θα ανέβεις στο αυτοκίνητο και θα βρεις μια πλαζ όπου η θάλασσα είναι καθαρή...

Ο δήμαρχος Αϊβαλιού, Rahmi Gençer

Το Αϊβαλί αποτελεί εδώ και καιρό επιλογή όσων δεν αντέχουν τις μεγάλες πόλεις. Είναι μια τάση που εντάθηκε τα τελευταία χρόνια. Κι ο λόγος είναι ότι το Αϊβαλί δεν έχασε την ταυτότητά του και κατάφερε να διατηρήσει το φυσικό περιβάλλον. Είναι ένα άνετο μέρος. Είμαστε κατά της υπέρμετρης ανάπτυξης. Θέλουμε να διατηρήσουμε στην παρθένα τους κατάσταση τους ελαιώνες, τα νησάκια, του κολπίσκους μας. Ναι έχουμε ανάγκη από νέα σχολειά, αθλητικό κέντρο, αγορά. Κι αυτά μπορούμε να τα φτιάξουμε εκτός πόλης, στην περιοχή που βρίσκεται ο νέος σταθμός υπεραστικών. Σκέφτομαι ακόμα να δεσμεύσω ένα χώρο για πανεπιστήμιο. Η νεολαία δίνει μεγάλη ενέργεια στον τόπο. Ο μέσος όρος ηλικίας στο Αϊβαλί είναι τα 39, στην Τουρκία τα 31.

Όσοι εγκαθίστανται εδώ δεν χάνουν τα πλεονεκτήματα της μεγάλης πόλης. Έχουμε και στέκια καλλιτεχνικά, και ιδρύματα και συλλόγους. Με τον ερχομό νέων κατοίκων, τα ξενοδοχεία μπουτικ, οι καφετέριες, οι γκαλερί αυξήθηκαν. Όσοι έρχονται ως ραντιέρηδες δεν είναι Αϊβαλιώτες. Η υποδομή του κέντρου έχει πρόβλημα. Το δίκτυο της αποχέτευσης σχεδιάστηκε στη δεκαετία του 1970 και καταλήγει στη θάλασσα. Το δίκτυο ύδρευσης είναι σε μεγάλο ποσοστό ηλικίας άνω των 60 χρόνων. Έχουμε τρεις εγκαταστάσεις βιολογικού αλλά δουλεύουν μόνο της Αλτινοβας και του Σαριμσακλη. Η εγκατάσταση για το κέντρο δεν λειτουργεί λόγω προβλημάτων με τον Μητροπολητικό Δήμο (Μπαληκεσιρ). Μετά από τον νέο νόμο Μητροπολιτικών Δήμων, εμείς ως δήμος δεν μπορούμε να επέμβουμε στα θέματα ύδρευσης, αποχέτευσης και συγκοινωνιών. Αντιλαμβανόμαστε τη μόλυνση του αέρα από τα εργοστάσια "πυρήνας" (επεξεργασίας κουκουτσιού ελιάς) και προσπαθούμε να βρούμε λύσεις. Οι περισσότεροι από αυτούς που εγκαθίστανται στο Αϊβαλί είναι άνθρωποι με προβληματισμούς, ρωτούν και διερωτώνται, είναι άνθρωποι που θέλουν το μέρος να γίνει καλύτερο. Αλλά πρέπει να ξέρουν ότι τα μέρη που εγκαταστάθηκαν ήταν παλιότερα ελαιώνες. Ας μη αναπτυχθεί περισσότερο το μέρος διότι άλλο Αϊβαλι δεν υπάρχει !