Μαύρο χρήμα, 'ακροδεξιά' και κοκαΐνη

Μαύρο χρήμα, 'ακροδεξιά' και κοκαΐνη
Source Date: 07/05/2021
Source Url: https://www.gazeteduvar.com.tr/kara-para-asiri-sag-unsurlar-ve-kokain-makale-1521580

του Hakkı Özdal: καθώς το καθεστώς έχει πεθάνει, τρέχει ένας βρώμικος ποταμός

Ο Ελβετός συγγραφέας Max Frisch αφηγείται στο θεατρικό του έργο "Ο Κόμης Έντερλαντ" την αποσύνθεση ενός διεφθαρμένου καθεστώτος με την τεράστια γραφειοκρατεία του παρακολουθώντας την τρομερή μεταμόρφωση ενός εργατικού, πιστού στις αρχές του δικαστικού. Καθώς η υπόγεια οργάνωση του δικαστικού συνταράζει τα θεμέλια κρατικών κτηρίων, δύο "φορείς πολιτισμού" που συμμετέχουν σε δεξίωση στο κυβερνητικό μέγαρο συζητούν μεταξύ τυρού και αχλαδιού : "Ξέρετε, δεν είμαι προληπτικός αλλά το χαβιάρι είναι πάντα σημάδι για κάτι κακό". Εάν επιχειρήσουμε να μεταφέρουμε τη μυθοπλασίας του Φρις από τη φανταστική του χώρα στην πραγματική μας χώρα, τότε στη θέση του χαβιαριού μάλλον πρέπει να βάλουμε την κοκαΐνη. "Όσο κρίσιμη είναι η κατάσταση, τόσο αποτελεί εγγύηση γι'αυτό η εμφάνιση κοκαΐνης".

Είναι προφανές το που φτάνουμε: βίντεο που τράβηξε στο εξωτερικό ο αρχηγός εγκληματικής οργάνωσης Sedat Peker, και δημοσίευσε στο διαδίκτυο, διαδίδονται με το συνειρμό για "ένα νέο Σουσουρλουκ" (ΣτΜ: στις 3 Νοεμβρίου 1996, τη νύχτα στην περιοχή Σουσουρλούκ του νομού Μπαλίκεσιρ μια θωρακισμένη Μερσεντές, που έτρεχε με μεγάλη ταχύτητα, καρφώθηκε σ’ ένα φορτηγό. Στα συντρίμμια βρέθηκαν εξοπλισμός υποκλοπών και μυστικών επιχειρήσεων, όπλα, ναρκωτικά, χρήματα και αποκαλυπτικά έγγραφα. Στο όχημα επέβαιναν οι 1) αστυνομικός διευθυντής Χουσεΐν Κοτσαντάγ, με θητεία στις κουρδικές επαρχίες ως επικεφαλής ειδικών επιχειρήσεων, 2) η ερωμένη του, φωτομοντέλο ονόματι Γκόντσα Ους, 3) το ηγετικό στέλεχος των Γκρίζων Λύκων, και καταζητούμενος στην Τουρκία για εμπόριο ηρωίνης Αμπντουλάχ Τσατλί, και 4) ο μοναδικός διασωθείς, βουλευτής Εντίπ Σεντάτ Μπουτσάκ, αρχηγός της μεγάλης κουρδικής φατρίας των Μπουτσάκ με ιδιωτικό στρατό). Στην πραγματικότητα η υπόθεση Πεκέρ δεν πρέπει να ονομάζεται "νέο Σουσουρλούκ": εν τέλει, οι σχέσεις κράτους, πολιτικής και μαφίας που βγήκαν εκεί στην επιφάνεια, λειτουργούν αδιάκοπα μέχρι σήμερα καθώς δεν έγινε ποτέ κανένα πραγματικό ξεκαθάρισμα ή απόδοση ευθυνών. Και για άλλη μία φορά, μάλλον την τρίτη κατά σειρά στην πρόσφατη ιστορία μας, φαίνεται να βγαίνει στην επιφάνεια με το τέλος μιας διαμάχης η λειτουργία γραφειοκρατίας και πολιτικής στο δίκτυο που εντάχθηκε. Εντούτοις δεν πρόκειται για διαμάχη νονών της μαφίας που παίζουν τα ρέστα τους, αλλά για ένα από τα σημάδια του χαρακτήρα του καθεστώτος που εγκαθιδρύθηκε στην Τουρκία μετά το πραξικόπημα του 1980.

Ο Πεκέρ λέει ότι δεν ελέγχθηκε η εταιρεία που σχετίζεται με το φορτίο κοκαΐνης (εκτιμάται στους 5 τόνους, κολομβιανής προέλευσης, με προορισμό την Τουρκία) κι εξηγεί : "Η διεύθυνση του παραλήπτη είναι γνωστή: Mehmet Ağar…"

Το χαβιάρι των εδώ καθεστώτων είναι η κοκαΐνη: αρχικά έλαμψε σαν αστραπή, παρακολουθήθηκε σαν απόσπασμα από την ταινία του καθεστώτος. Ήταν σαν 'ζάχαρη σε άχνη' που απλώνεται σε επιφάνειες, και ήταν σαφές για όλους ότι το θέμα δεν ήταν πως εξαπατήθηκε μια φιλόδοξη νεαρή αλεπού.

*

Στα 1987, κατά τη δεύτερη θητεία Οζάλ, συντάσσεται από πλευράς ΜΙΤ μία έκθεση με τίτλο "Υπόθεση Bako, ενδοαστυνομικές διαμάχες και σχέσεις υποκόσμου, αστυνομίας και δημοσίων υπαλλήλων". Στην έκθεση αναφερόταν ότι "τα ανώτατα στελέχη της Δ/νσης Ασφαλείας Κων/πόλεως υπό την αρχηγεία του Ünal Erkan, διατηρούν στενές σχέσεις με τον υπόκοσμο της πόλης. Βασικοί συντονιστές είναι συνταξιούχοι του εγκληματολογικού Ahmet Ateşli και Mehmet Ağar". Στην έκθεση τονιζόταν ότι μεταξύ των επαφών που διέθετε η Ασφάλεια βρισκόταν "ακροδεξιά στοιχεία" κι ως τέτοια υποδεικνύονταν μέλη εστιών "τουρκικού ιδεώδους (ülkücü) και θρησκευτικά τάγματα (tarikat). Σύμφωνα με την έκθεση, ο Ağar παρείχε πληροφορίες στα "στοιχεία" περί της έρευνας και των ανακρίσεων που έπρεπε να παραμένουν μυστικές. Η έκθεση διέρρευσε στον τύπο και δημιούργησε διαμάχη. Ήταν το προϊόν της σύγκρουσης μεταξύ Ασφάλειας και ΜΙΤ. Η ανάγνωσή της δεν έσωσε τον Οζάλ. Το καθεστώς θα κατέρρεε ούτως ή άλλως. Ό,τι συνέβαινε δεν ήταν η αιτία της κατάρρευσης αλλά μια συνέπειά της, ένας σκυλοκαβγάς. Ό,τι συνέβη 10 χρόνια αργότερα στο Σουσουρλουκ, έδειξε για άλλη μια φορά, αλλά πιο καθαρά, τους ίδιους δράστες συνδεδεμένους  σε παρόμοια αλυσίδα γεγονότων.Το σάπιο καθεστώς θα κατέρρεε και το κενό θα γέμιζαν οι νέοι ισλαμιστές με τη συνδρομή πολλών υλικών στοιχείων. Κι ακριβώς όπως το προηγούμενο, εκείνο το καθεστώς αποσυρόταν βγάζοντας πύον σε μορφή ρυπαρού ποταμού γεμάτου από εμπόριο ναρκωτικών, τυχερά παίγνια, μαύρο χρήμα, 'ακροδεξιούς', έγκλημα και κοκαΐνη. Η προσπάθειά του να μείνει όρθιο με το ζόρι, έληξε με το σεισμό του 1999 και την οικονομική κρίση.

Σήμερα γινόμαστε μάρτυρες μιας ροής με πύον παρόμοιας με αυτές του 1987 και του 1996, την ώρα που μια επιδημία ταρακουνά τη χώρα έχοντας μετατραπεί σε πολιτικο-οικονομικό προτζέκτορα για το ποιόν του καθεστώτος, ξεπερνώντας με τις συνέπειές της από άποψης απώλειας ζωών και ζημιών τον σεισμό του Μαρμαρά, κι ενώ η οικονομική κρίση απέκτησε 'σταθερότητα' που ξεπερνά τα τρία χρόνια. Έχουμε σχεδόν τους ίδιους δράστες, τους ίδιους τίτλους, τις ίδιες αποκαλύψεις : εμπόριο ναρκωτικών, έγκλημα, μαύρο χρήμα, 'ακροδεξιούς' και κοκαΐνη. Το καθεστώς δεν πεθαίνει επειδή τρέχει αυτό το πύον που έχει στις φλέβες του αντί για αίμα. Επειδή έχει πεθάνει τρέχει αυτός ο βρώμικος ποταμός. Ίσως η κοινωνία στην Τουρκία θα τρακάρει άλλη μια φορά την ευκαιρία που έχασε τις δύο προηγούμενες. Ίσως  όμωςτα παράσιτα του υποκόσμου να βγουν από το νεκρό σώμα και να βρουν ευκαιρίες να εγκατασταθούν στο νέο.

 

Από τον ίδιο συντάκτη