Λούμπεν στην Τουρκία

Λούμπεν στην Τουρκία
Source Date: 04/03/2020
Source Url: https://www.gazeteduvar.com.tr/yazarlar/2020/03/04/nedir-lumpen-lumpen-emektir/?fbclid=IwAR2TD3M_Xq0_X4uAdn7gY86R7sc1Czl1xsnLJSkoyhtL6Zp2hDZEOsRnd_M

του Metin Solmaz: Δεν πρέπει, μια φορά, να υποτιμούμε την υπόθεση λούμπεν. Ας δείξουμε λίγη ενσυναίσθηση. Εύκολο νομίζετε είναι να είναι κανείς λούμπεν;

[στην εικόνα, μέρος του εξωφύλλου του βιβλίου του Kaan Polatlar, Η εποχή του λούμπεν προλεταριάτου. Η απρόβλεπτη εξέλιξητου καπιτλισμού]

Χρειάζεται κόπο. Πρέπει, για παράδειγμα, να είναι κανείς κακός. Και για να είναι κανείς κακός δεν αρκεί να έχει κακά χαρακτηριστικά. Δεν γίνεται έτσι απλά η δουλειά, π.χ., περνώ το φανάρι με κόκκινο και πετώ καταγής ό,τι απόμεινε από τα πασατέμπος. Θέλει πραγματικά να είσαι κακός.

[ακρυλικό, "Πικνίκ στην Αδριανούπολη", από Nalan Yıtmaç, 2010]

"Σ'αυτήν εδώ τη χώρα μπορείτε να γίνετε ο,τιδήποτε, το μόνο που δεν μπορεί να γίνει είναι να γίνετε ρεζίλι", είναι μια γνωστή ατάκα του συγγραφέα Murathan Mungan. Και νομίζω ότι πάνω σε αυτό το θέμα έχουμε ευχάριστες εξελίξεις. Ένα σωρό άνθρωποι, για παράδειγμα οι Vahit Bıçak, Adil Gür, Nihat Doğan και άλλοι δεν μπορούν να μιλούν πλέον αφ'υψηλού. Σαν να μην μπορούν πλέον να "έχουν αυτοπεποίθηση όπως παλιά". Εννοείται εδώ είναι Τουρκία. Όλα μπορούν να αλλάξουν μέσα σε πέντε λεπτά. 

Μια φορά, την υπόθεση λούμπεν δεν πρέπει να την υποτιμούμε. Ας δείξουμε λίγη ενσυναίσθηση. Εύκολο νομίζετε είναι να είναι κανείς λούμπεν; Χρειάζεται κόπο.

Πρέπει, για παράδειγμα, να είναι κανείς κακός. Και για να είναι κανείς κακός δεν αρκεί να έχει κακά χαρακτηριστικά. Δεν γίνεται έτσι απλά η δουλειά, π.χ., περνώ το φανάρι με κόκκινο και πετώ καταγής ό,τι απόμεινε από τα πασατέμπος. Θέλει πραγματικά να είσαι κακός. Για πόσα πράγματα πρέπει να κρατά λογαριασμό κάποιος άνθρωπος της σειράς; Ένας κακός πρέπει διαρκώς να κρατώ λογαριασμό.

Νομίζετε πως είναι εύκολο να φτιάξετε την πρόταση "Ποιές αλήθεια είναι οι απώλειές μας; Απλά αλλάξαν τόπο" [ΣτΜ: οι νεκροί Τούρκοι στρατιώτες] την ώρα που έχει μανάδες και πατεράδες σεένα μαύρο χάλι που έχασαν το μικρό τους, το παιδί τους που δεν είδε παρά μόνο φτώχεια, που μείναν νύχτες ξάγρυπνοι μην τυχόν και του λείψει τίποτα; Για δοκιμάστε να φτιάξετε την παραπάνω πρόταση ! Μπορώ ςγώ, εσύ που είμαστε άνθρωποι της σειράς, όχι σπουδαίοι, να φτιάξουμε τέτοια πρόταση;

Για να είναι κανείς λούμπεν, χρειάζεται ακόμα να έχει ανάγκη να του δείχνουν ενδιαφέρον. Για αυτό ένας μέσος λούμπεν έχει πάντα ένα κάτι, ένα μαραφέτι που επιδεικνύει διαρκώς ελέγχοντας το περιβάλλον του να δει αν τον παρακολουθούν. Σε κάθε περίπτωση αισθάνεται περήφανος. Έτσι... επιβεβαιώνει με το μυαλό του τον εαυτό του. Τον επιβεβαίωνει χαμογελώντας "κατάφερα και τράβηξα το ενδιαφέρον", είναι ευχαριστημένος, "αχ τι καλά", ελα ντε όμως που διαρκεί για λίγο. Κι επείδη ακριβώς το γεγονός δεν είναι αληθινό, χρειάζεται να προσπαθεί συνεχώς να τραβά το ενδιαφέρον.

Η ανδροπρέπεια, ακόμα, είναι σημαντική υπόθεση. Και γυναίκα να είναι, για να είναι λούμπεν πρέπει να είναι άντρας. Εάν είναι άντρας, πρέπει να κουβαλά όλες τις άσχημες πλευρές του ανδρισμού. Όχι, δεν είναι ανάγκη να βαστά τα απο τέτοια του περπατώντας. Πρέπει ν είναι κάποιος που δείχνει κατανόηση. Οι άνδρες για παράδειγμα που αγαπούν να δέρνουν, πρέπει να το καταλαβαίνουν. Τα αφεντικά που έχουν ανασφάλιστους υπαλλήλους, οι δάσκαλοι και καθηγητές που προσβάλλουν τους μαθητές τους, πρέπει κι αυτοί να καταλαβαίνουν τι εννοώ. Το λουμπεναριάτο είναι πρώτα απ'όλα μια υπόθεση φαλλού. Νομίζετε ότι έιναι εύκολο να κοιτά κανείς διαρκώς τη ζωή υπό το πρίσμα του φαλλού; Αν αρχίσετε μια φορά να μην την κοιτάτε έτσι, δεν θα την ξανάκοιτάξετε, θα γελάσετε.

Το μίσος ακόμα είναι σημαντικό. Χρειάζεται κανείς να εστιάσει για μεγάλο διάστημα στα χαρακτηριστικά του κοινωνιο-παθούς. Χρειάζεται για παράδειγμα μια άσχημη παιδική ηλικία. Μπορεί ακόμα να είναι και μια ωραία παιδική ηλικία χωρίς αγάπη και στοργή αλλά όπου ό,τι έλεγε το παιδί γινόταν. Προσβολές, ξύλο κι υποτίμηση μπορούν βεβαίως κι αυτά να βοηθήσουν.

Αφού όμως είναι υποτίθεται τόσο δύσκολο να είναι κανείς λούμπεν, γιατί αυτά τα χώματα παράγουν τόσους λούμπεν; Γιατί δεν μειώνεται η σοδειά; Γιατί φαίνεται τα τελευταία χρίνια να αυξάνεται κιόλας;

Ας υπογραμμίσουμε την παρακάτω αλήθεια: ο αριθμός των λούμπεν δεν άλλαξε. Περπατούσαν παλιά γυναίκες στο δρόμο; Ας αφήσουμε τις ανοησίες των οπαδών της εκκοσμίκευσης περί του εορτασμού της 19 Μαΐου ή περί φωτογραφιών γυναικών με ντεκολτέ στην πλαζ Suadiye ... Δείτε τις πόλεις και συγκρίνετέ τις με το πως ήταν πριν 30 χρόνια... 

Ο αριθμός των λούμπεν μειώθηκε βεβαίως. Διότι από την κατάσταση λούμπεν υπάρχει έξοδος αλλά δεν υπάρχει δυαντότητα επιστροφής. Με άλλα λόγια, για τον κοινό άνθρωπο είναι αδύνατον να είναι λούμπεν. Γιατί να θέλει ένας νορμαλ άνθρωπος να είναι λούμπεν; (Δύσκολο μεν αλλά) υπάρχει θεραπεία για την κατάσταση λούμπεν. Εάν ο ασθενής ανταποκριθεί, σημαίνει ότι ανάρρωσε κι ακόμα ότι έχει εμβολιασθεί. Ο ιός δεν μπορεί να τον πιάσει πλέον.

Είπα εγώ τώρα ότι ο αριθμός των λούμπεν μειώθηκε. Αυξήθηκε όμως η ορατότητά τους. Διότι παλιά ήταν μεν περισσότεροι αριθμητικώς αλλά το να είναι κανείς λούμπεν ήταν ντροπή. Τώρα η κατάσταη λούμπεν έχει τρομερή ζήτηση σε όλο τον κόσμο. Ο Trump αποτελεί από μόνος του πρότυπο για όλο τον κόσμο, εμπνέει, δεν αρκεί αυτό;

Όποια πέτρα σηκώσετε, θα βγει λούμπεν. Διότι τους έχει πλημμυρήσει ένα είδος αυτοπεποίθησης. Παλιά το λουμπεναριάτο ήταν ντροπή. Αλλά αυτοί που τους πρόσβαλαν και τους υποτιμούσαν ήταν σχεδόν πάντα καλοαναθρεμένοι. Τώρα οι άνθρωποι που φτύνουν καταγής, που θεωρούν τις σπουδές χάσιμο χρόνου, θα φτύσουν σε μαντήλι "ε όχι ντε μας έχουν ήδη υποτιμήσει πολύ". Ένας απ'αυτούς που έμαθε τους αριθμούς και μετρά βγήκε κι είπε "εμείς είμαστε πολλοί, αν πει και φτύσουμε καταγής, αν πει και φτύσουμε όλους αυτούς, θα τους πνίξουμε".

Η αντίληψη αυτή του αριθμού, κυρίες και κύριοι, με τον καιρό αναπτύχθηκε. Ακόμα κι αν μειώνονται σε συνολικό αριθμό, οι λούμπεν αντιληφθήκαν ότι είναι ακόμα πολλοί και παντού, και στα πανεπιστήμια, και στους χώρους εργασίας. Και η σοδειά των τελευταίων ετών, οι πιο πολλοί δεξιοί ηγέτες, για παράδειγμα, πήραν σάρκα και οστά υπό το φως αυτής της αντίληψης.

 

 

 

 

Από τον ίδιο συντάκτη